SAS Concierge > NASZE USŁUGI > LEGALIZACJA POBYTU > Obywatelstwo polskie

Obywatelstwo polskie


Obywatelstwo polskie można uzyskać:
  • Z mocy prawa
  • Przez nadanie obywatelstwa polskiego
  • Przez uznanie za obywatela polskiego
  • Przez przywrócenie obywatelstwa polskiego
Konstytucja RP jednoznacznie określa, że jedynym sposobem utraty polskiego obywatelstwa jest jego zrzeczenie się. Państwo samo nie może odebrać obywatelstwa jednostce. Obywatel Polski może stracić obywatelstwo polskie jedynie na swój wniosek, po uzyskaniu zgody Prezydenta na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego.
SAS Concierge Polish citizenship

WARUNKI UZYSKANIA OBYWATELSTWA POLSKIEGO:
Z mocy prawa
Z mocy prawa obywatelstwo polskie uzyskuje małoletnie dziecko, jeżeli:
1) co najmniej jedno z rodziców posiada obywatelstwo polskie w momencie urodzenia dziecka (zasada prawa krwi), lub
2) urodziło się na terytorium Polski, a jego rodzice są nieznani, nie posiadają żadnego obywatelstwa lub ich obywatelstwo jest nieokreślone (zasada prawa ziemi). Dziecko nabywa obywatelstwo polskie, jeśli zostało znalezione na terytorium Polski, a jego rodzice są nieznani.
3) Jeżeli małoletni cudzoziemiec, przed ukończeniem 16 roku życia, był przysposobiony (adoptowany) przez osobę lub osoby posiadające obywatelstwo polskie, przyjmuje się, że cudzoziemiec nabył obywatelstwo polskie z dniem urodzenia.
Nadanie obywatelstwa polskiego
Obywatelstwo polskie nadaje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej. Prezydent w swojej decyzji nie jest ograniczony żadnymi warunkami, które powinien spełnić cudzoziemiec, aby zostało mu nadane obywatelstwo polskie. Oznacza to, że Prezydent może nadać obywatelstwo polskie każdemu cudzoziemcowi, bez względu na to – na przykład – jak długo przebywa w Polsce.
Procedura nadania obywatelstwa przez Prezydenta może trwać długo, ponieważ w jej przypadku nie obowiązują przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że nawet, jeżeli sprawa może zostać rozpatrzona w oparciu o dowody przedstawione przez wnioskodawcę, nie musi być ona rozpatrzona niezwłocznie, jak w przypadku procedury uznania za obywatela polskiego. Osoba, ubiegająca się o nadanie obywatelstwa jest zobowiązana do uzasadnienia swojego wniosku i musi przedstawić istotną przyczynę, dla której obywatelstwo polskie powinno zostać jej nadane.
Odmowa nadania obywatelstwa polskiego nie wymaga uzasadnienia oraz nie podlega zaskarżeniu.
Uznanie za obywatela polskiego
Cudzoziemiec może zostać uznany za obywatela polskiego. Za obywatela polskiego uznaje się:
  1. cudzoziemca przebywającego nieprzerwanie na terytorium Polski co najmniej od 3 lat na podstawie zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, posiada w Polsce stabilne i regularne źródło dochodu oraz tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego;
  2. cudzoziemca przebywającego nieprzerwanie w Polsce co najmniej od 2 lat na podstawie zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, który pozostaje co najmniej od 3 lat w związku małżeńskim zawartym z obywatelem polskim lub nie posiada żadnego obywatelstwa;
  3. cudzoziemca przebywającego nieprzerwanie na terytorium Polski co najmniej od 2 lat na podstawie zezwolenia na pobyt stały, które uzyskał w związku z posiadaniem statusu uchodźcy nadanego w Polsce;
  4. małoletniego cudzoziemca, którego jedno z rodziców jest obywatelem polskim, przebywającego w Polsce na podstawie zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, a drugie z rodziców, nie posiadające obywatelstwa polskiego, wyraziło zgodę na to uznanie;
  5. małoletniego cudzoziemca, którego co najmniej jednemu z rodziców zostało przywrócone obywatelstwo polskie, jeżeli małoletni przebywa w Polsce na podstawie zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, a drugie z rodziców, nie posiadające obywatelstwa polskiego, wyraziło zgodę na to uznanie;
  6. cudzoziemca przebywającego nieprzerwanie i legalnie na terytorium Polski co najmniej od 10 lat, który posiada zezwolenie na pobyt stały lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE, posiada w Polsce stabilne i regularne źródło dochodu oraz tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego;
  7. cudzoziemca przebywającego nieprzerwanie na terytorium Polski co najmniej od 2 lat na podstawie zezwolenia na pobyt stały, które uzyskał w związku z polskim pochodzeniem.
WAŻNE: aby móc zostać uznanym za obywatela polskiego, cudzoziemiec – za wyjątkiem przypadków określonych w punktach 4 i 5 – ma obowiązek znać język polski. Jego znajomość musi zostać potwierdzona certyfikatem znajomości języka uzyskanym po zdaniu egzaminu państwowego, świadectwem ukończenia szkoły (np. szkoły podstawowej, średniej lub wyższej) w Polsce lub świadectwem ukończenia szkoły za granicą z wykładowym językiem polskim.
Repatriacja
Repatriacja to przyjazd do Polski osób polskiego pochodzenia z azjatyckiej części byłego ZSRR czyli m.in. terenów obecnego Kazachstanu czy Uzbekistanu. Repatriacja wiąże się z ułatwionym sposobem nabycia polskiego obywatelstwa.
Repatrianci przybywają do Polski na podstawie specjalnej wizy (wizy krajowej w celu repatriacji) i z dniem przekroczenia granicy na jej podstawie nabywają obywatelstwo polskie. W drodze repatriacji obywatelstwo polskie nabywają również małoletnie dzieci pozostające pod władzą rodzicielską repatrianta.
Aby uzyskać zgodę na repatriację należy złożyć u konsula właściwego ze względu na miejsce zamieszkania za granicą wniosek o wydanie wizy repatriacyjnej i uzyskanie potwierdzenia polskiego pochodzenia, w formie decyzji wydawanej przez konsula.
Kolejnym kryterium jest miejsce zamieszkania wnioskodawcy. Ustawa umożliwia repatriację osobom polskiego pochodzenia, które przed dniem jej wejścia w życie czyli 1 stycznia 2001 r. zamieszkiwały na stałe na terytorium obecnej
  • Republiki Armenii,
  • Republiki Azerbejdżańskiej,
  • Republiki Gruzji,
  • Republiki Kazachstanu,
  • Republiki Kyrgyskiej,
  • Republiki Tadżykistanu,
  • Republiki Turkmenistanu,
  • Republiki Uzbekistanu albo
  • azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej.
Miejsce zamieszkania w dniu składania wniosku nie ma wpływu na przyznanie wizy repatriacyjnej.
Przywrócenie obywatelstwa polskiego
Cudzoziemcy mogą starać się o przywrócenie obywatelstwa polskiego, jeśli w przeszłości posiadali obywatelstwo polskie, ale utracili je przed 1. stycznia 1999 roku. Nabycie obywatelstwa polskiego następuje w dniu, w którym decyzja o przywróceniu obywatelstwa polskiego stała się ostateczna.

 

 

Aktualności

Podsumowanie zmian w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 roku o cudzoziemcach

03.11.2014

Podsumowanie zmian w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 roku o cudzoziemcach (Dz.U. z 2013 roku, poz. 1650): ⋅ dotychczasowe […]

czytaj dalej

Skorzystaj z Funduszy Europejskich

03.11.2014

Z Funduszy Europejskich można korzystać na dwa sposoby: przygotowując własne projekty lub uczestnicząc w projektach realizowanych przez innych. Ta druga […]

czytaj dalej

Egzamin z języka polskiego dla cudzoziemców

03.11.2014

Państwowe egzaminy certyfikatowe z języka polskiego jako obcego mają za zadanie określenie kompetencji w języku polskim niezależnie od instytucji prowadzących […]

czytaj dalej